Кукша Кĕркури пасара тырă сутма каять. Çул çинче ăна тăрантаспа Ахманей хăваласа çитет.

– Кĕркури, тĕнĕлне мĕншĕн тикĕтлеместĕн, кустăрму чĕриклетет вĕт, – тет вăл.

– Мĕн тетĕн, ăнланмарăм, – тавăрать Кукша.

– Кустăрму чĕриклетет тетĕп! – кăшкăрать Ахманей.

– Мĕн, мĕн, мĕн? Хытăрах калаç эсĕ, манăн кустăрма чĕриклетет.

– Эх, лайăх каччă тупса янă эсĕ, Кĕтерук. Пуян çемьерен, вĕреннĕ çын, учитель, ĕçмест, туртмасть, парнесем парать, премĕк-канфетпа хăналать. Эх, маначчĕ çавăн пекки. Мĕншĕн качча тухмастăн вара эсĕ ăна? – ыйтать Ахманей хĕрĕ Кукша хĕрĕнчен.

– Малашне те çаплах пултăр, ан ĕçтĕр, ан турттăр, парнесемпе, кучченеçсемпе савăнтартăр. Çавăнпа тухмастăп та качча, – терĕ тет Кĕтерук. – Качча илсен улшăнма пултарать вăл.

Кукша Кĕркури тепĕр хут авланма шутлать.

– Йӳтеме пуçланă ахăр эсĕ. Çитмĕле çитсе пыратăн, çирĕмри хĕре качча илесшĕн. Ытла та çамрăк-çке вăл саншăн, – тет Ахманей Кĕркурие.

– Чăнах та, тĕрĕсех шутлатăн эсĕ. Çамрăкрах çав. Кăштах çитĕниччен пĕр-икĕ çул кĕтмех тивет пулĕ, – ассăн сывлать Кĕркури.